دقت و توجه انسان به خلقت خویش او را به خودشناسی و نهایتا به خدا شناسی می رساند

23 ارديبهشت ماه 1398 - 0 : 18


در ادامه سلسله مباحث اخلاق و پس از دسته بندی موجودات به انس و جن و ملائکه و چگونگی ساخته شدن هر کدام از آنها ، در بحث حاضر به مراحل خلقت انسان پرداخته شد.

دکتر عدالت خواه یادآور شد :منشا اولیه خلقت انسان از گل متعفن  و منشا بعدی آن یک آب بی مقدار است که همین خلقت به بهترین شکل قوام می یابد لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم. بنابراین وقتی خداوند متعال به انسان می فرماید که در خلقت خویش نظر کند این توجه به خلقت بدان معناست که انسانی که اکنون در این هیات درآمده است بداند از چه چیزی ساخته شده است.

ایشان افزود: یک انسان در فرایند شگفت آور لقاح و انعقاد نطفه از میان صد میلیون اسپرم رها شده ی در هر انزال به شرف حیات نائل می شود و همین نقطه عطفیست که باید روی آن تمرکز کرد.

دکتر عدالت خواه ادامه داد : لذا وقتی قرآن کریم می فرماید فلینظر لانسان مما خلق. همین تانی بر روی خلقت ، مایه ی خلقت ، کیفیات زیست شناختی و ژنتیکی آن برای بازگشت انسان به مبدا آفرینش و کرنش در برابر خالق کافیست و از راه این خود شناسی  است که به خدا شناسی می رسیم.

ایشان یادآور شد اینکه از میان صدها میلیون اسپرم تنها یکی از آنها تبدیل به انسان می شود آیا این مهم می تواند اتفاقی باشد؟! بنابراین نه تنها اتفاقی نیست بلکه انسانهایی که با فطرت پاک خلق شده اند راه بر آنها برای تعالی و ترقی بسته نیست .

رئیس کل دادگستری در پایان یادآور شد وقتی دقت در یک آیه از قرآن کریم که همان نگاه کردن و توجه به خلقت خویشتن است تا این اندازه مهم است تا جایی که انسان را به خود شناسی و به دنبال آن خداشناسی می رساند به درستی می توان دریافت انس با قرآن و تدبر در آیات آن چقدر می تواند سبب تعالی روحی انسان شود.